Onroerend erfgoed
Vlaanderen heeft een rijk verleden en moet dit koesteren, zonder er zich in te verliezen. Een dynamisch en open erfgoedbeleid combineert de nood aan zorg voor het erfgoed met een open geest naar de uitdagingen en ruimtelijke behoeften voor de toekomst.
Of het nu gaat over monumenten, landschappen of archeologie; erfgoed op het platteland of de Vlaamse kuststeen, zorg en aandacht, gekaderd binnen de algemene ruimtelijke en maatschappelijke tendensen, blijven broodnodig.
Het beleid van de Vlaamse overheid inzake onroerend erfgoed moet er op gericht zijn om de bestaande initiatieven van lokale besturen, erfgoedorganisaties en erfgoedeigenaars te ondersteunen via gerichte susbidiereglementen en begeleidende adviezen van deskundigen. Vooral intergemeentelijke samenwerkingsverbanden moeten gestimuleerd worden omdat hierdoor lokale deskundigheid kan opgebouwd worden die meteen bruikbaar is.