Ik vind dit een goede ontwikkeling, maar enkel op voorwaarde dat het een eerste aanzet betekent tot het werkelijk afbouwen van het aantal bezoekers aan de coffeeshops. En dat zal nog moeten blijken, want ook nu gebeurt de verdeling op voorlegging van de identiteitskaart. Men moet opletten dat de maximum 3 gram per dag in Limburg niet zal leiden tot juist extra bezoekers of een verschuiving naar het illegale circuit. Ik sta dus eerder sceptisch tegenover het voorstel.

Uit een onderzoek in mei 2008 (Intraval/Owp) blijkt dat er in Maastricht 1,8 miljoen mensen een bezoek brengen aan de coffeshops en gemiddeld bezoeken ze meer dan twee shops. Dat zijn dus op zijn minst 3,9 miljoen bezoeken.

De ideale situatie zou zijn dat de pasjes ertoe zouden leiden dat Maastricht nog enkel eigen Nederlandse bewoners bevoorraadt. Maastricht moet ophouden drugs als een exportproduct te zien. Het is niet verwonderlijk dat 80% van de drugsbezoekers afkomstig zijn uit Frankrijk, Duitsland, Luxemburg, België vermits Maastricht het meest zuidelijk gelegen legale verdeelpunt van softdrugs is in Europa.

Het is juist deze grote concentratie van drugsbezoeken die de overlast met zich meebrengt in Maastricht en in de omgeving van Maastricht. Dit wordt vervolgens nog enorm versterkt door het risicogedrag van de verdelers van de harddrugs waardoor onze politiezone in toenemende mate wordt geconfronteerd met vangsten van dealers en drugrunners in het bezit van cocaïne, heroïne, LSD, speed, extasy enz.

Samen met mijn colega-burgemeesters uit Riemst en Hoeselt, blijf ik mij verzetten tegen de verplaatsing van de coffeeshops naar de Belgische grenzen en wij blijven aandringen op een degelijk burenoverleg. Wij zijn voorstander van een absoluut ontradingsbeleid om de groeiende kwaal van het drugtoerisme de kop in te drukken. Een efficiënte aanpak van het groeiend drugsprobleem is absoluut noodzakelijk!