EEN REACTIE...

Het is opmerkelijk - bijna grappig - hoe een aantal perscommentaren in het meningsverschil over de werking van het Vlaams parlement, de strijd trachten te zoeken tussen de "mannetjes". Rivaliteit, jaloezie, rancune, frustratie, enz. in de beste stijl van de boekjes wordt gezocht naar "waarom zou deze persoon dit zeggen".

Welnu, laat mij in alle duidelijkheid zeggen:

Ik heb niets tegen de persoon van Jan Peumans. We hebben wel een stevig meningsverschil. Wij zijn jaren goede vrienden geweest. Toen onze wegen in 2001 politiek scheidden is dat inderdaad wat bekoeld, maar toch hebben wij sindsdien nog heel vele dingen samen opgebouwd, Jan als goede burgemeester van Riemst en ikzelf vanuit Bilzen. Zowel in de politiezone, ZOLAD - de eerste intergemeentelijke archeologische dienst in onze provincie, als rond tal van andere projecten (ik denk nog aan monumentenzorg, landschapsbeheer, toerisme en recreatie) hebben wij intens samengewerkt.

Ik heb dan ook niets tegen Peumans als parlementsvoorzitter - en ik heb nergens zijn ontslag gevraagd, wel tegen zijn nota "Plenum 2009-2014" (vandaar Delete ...de nota). Wij verschillen serieus van mening wat betreft de organisatie van de werkzaamheden van het Vlaams parlement:

Jan pleit voor méér debatten, met meer tussenkomsten en dus meer schwung zoals hij het ziet. Om dit te realiseren pleit hij voor minder vragen van de parlementsleden. Ikzelf pleit voor iets meer inhoudelijk sterke debatten, niet voorspelbaar, niet herkauwen en meer ruimte voor de individuele vraagstelling van het parlementslid, die vandaag in het parlement is afgeschaft.

Ik kom uit de klassieke school. Ik herinner mij nog in 1985, toen ik de Kamer binnenkwam, hoe bijzonder respectvol het individuele parlementslid zijn vragen mocht stellen en uitermate hoofs werd bejegend door voorzitter Jean Defraigne. Parlements-leden moeten de regering ondervragen en niet de hele tijd met zichzelf en met elkaar zitten discussiëren. Dat is mijn stelling, die ik ook gisteren in onze persmededeling verwoordde:

Men kan tijd winnen door de debatten te beperken. Actualiteitsdebatten zijn al te vaak discussies die "herkauwen" hetgeen het weekend voordien al in de media is bediscussieerd. Men zou dit beter voorbehouden voor echt belangrijke thema's die ook voor "nieuws" kunnen zorgen, bv. via het antwoord van de minister.

De huidige werkwijze - met 2 fracties meer dan in de vorige legislatuur en met talrijke onderbrekingen - is vaak steriel: de vraagstelling wordt oeverloos uitgetrokken, ondermeer omdat de camera's draaien, en het antwoord van de regering komt vaak pas laat. De spankracht ebt weg. Interessante actuele vragen komen vaak pas aan bod als de camera's al opgeplooid zijn.

Ons voorstel is dat we op woensdag namiddag het aantal vragen verdubbelen, de tussenkomsten afschaffen en de antwoordtermijn van de ministers kort houden, zodat de ministers met nieuws in het parlement kunnen komen. Dit zal alleszins flitsender zijn dan de huidige "debatten". Het zal ook een absolute herwaardering betekenen van het recht op vraagstelling van het individuele parlementslid.

Ik betreur ten stelligste dat onze voorzitter koppig blijft vasthouden aan zijn standpunt. Het is triestig dat hij, om zijn gelijk te halen, het parlement laat afschilderen als een hoopje onbenul dat domme vragen stelt... getuige hiervan de voorpagina van De Standaard op dinsdagmorgen "De tien domste parlementaire vragen...p.9"

Toevallig kreeg ik vandaag bericht dat voorzitter Peumans mijn vraag over De Lijn (zie hieronder) weigerde, want dat was al ergens besproken. Deze vraag weigeren schendt het grondwettelijk recht van de gekozene. Het ongenoegen daarover in het parlement is algemeen en verklaart ook waarom onze reactie zo scherp was. Cindy en ik hebben enkel verwoord hetgeen de overgrote meerderheid in het Parlement denkt en intern zegt.

"Wat betreft de reizigersaantallen van De Lijn zou ik volgende vragen aan de minister willen voorleggen:

•1)      Zijn de cijfers die in de kranten worden gegeven juist, met andere woorden: werden in 2009 530 miljoen reizigers vervoerd door De Lijn?

•2)      In hoeverre verschilt de berekeningswijze van De Lijn wat betreft het aantal reizigers ten opzichte van andere Europese landen?

•3)      Is de berekeningswijze die De Lijn hanteert betrouwbaar en bijgevolg een goede weerspiegeling het reële reisgedrag?

•4)      Zal er in de nieuwe beheersovereenkomst rekening worden gehouden met de aanbevelingen uit de internationale benchmark en zal men bijgevolg de rol van de Vlaamse overheid herdefiniëren?"

De voorzitter ziet het anders... Uiteindelijk zal het parlement zelf moeten beslissen hoe het loopt. Ik zal de traditie van parlementaire werking zoals ik die heb ervaren en geleerd ook in dit "moderne" Vlaamse parlement verder blijven verdedigen.

Maar, hebben wij nog recht op een pittig meningsverschil? Stop in hemelsnaam met iedere keer een ‘intentieproces' daarvan te maken. Op het ogenblik dat er in Haïti nog dagelijks honderden mensen sterven en Opel Antwerpen zal sluiten, zijn er belangrijker zaken dan dat!

Met groeten,